در خانههای دورافتاده، زمستان با مشکلاتی همراه است؛ مثلاً لازم است سوخت را جابجا کنیم، زغالهای ناشی از حرارت را تمیز کنیم، و با بوی تند نفتالین کنار بیاییم. وقتی هوا سنگین میشود و گرمایش نامنظم است، فقط به گرما نیاز نیست؛ بلکه به هوایی نیاز داریم که بتوانیم از آن نفس بکشیم.
چه چیزهایی از نظر فنی مهم هستند؟ گرمکنهای مادون قرمز، مانند خورشید عمل میکنند؛ یعنی گرما را مستقیماً به افراد و سطوح ارسال میکنند، نه به هوا. درون این گرمکنها، عنصر کربنی یا کوارتزی وجود دارد که تقریباً بلافاصله دما میگیرد و میدان تابش گستردهای ایجاد میکند که کف، مبلمان و پوست را گرم میکند. اکثر این گرمکنها از پریز ۱۲۰ ولتی استفاده میکنند و مصرف انرژی آنها بین ۱۲۰۰ تا ۱۵۰۰ وات است؛ بنابراین میتوان آنها را بدون نیاز به تغییر سیمکشی وصل کرد. ترموستات داخلی، دمای اتاق را در حد مشخصی نگه میدارد؛ همچنین سیستم حفاظتی، در صورت واژگون شدن گرمکن، آن را خاموش میکند.
چرا این گرمکنها در چنین محیطی مناسب هستند؟ استفاده از گرمکن مادون قرمز به جای گرمکنهای نفتالینی، از وجود شعله آشکار و نیاز مداوم به سوخت جلوگیری میکند. نیازی به تمیز کردن سوزنهای موجود در گرمکنهای نفتالینی نیست؛ همچنین بوی ناخوشایندی نیز وجود ندارد. از آنجایی که گرما به صورت تابشی منتقل میشود، میتوانیم آن را در عرض چند ثانیه احساس کنیم؛ حتی در اتاقهای بزرگ نیز، بدون اینکه منتظر گرم شدن کل هوای اتاق باشیم. این روش، راحتی بیشتری فراهم میکند، بادهای ناشی از تغییرات دما کمتر میشود، و هوای داخل خانه نیز تمیزتر خواهد بود.
چه چیزهایی را باید از قبل در نظر بگیریم؟ گرمای مادون قرمز، در یک جهت خاص منتقل میشود؛ بنابراین باید گرمکن را در جایی قرار دهیم که بتواند به راحتی به منطقه نشستن اصلی نگاه کند؛ نه پشت کاناپه. برای راحتی در کل اتاق، میتوان از گرمکنهای همراه با جریان هوای ملایم استفاده کرد، یا فن سقفی را در حالت کم روشن کرد تا هوای گرم در اتاق در حال حرکت باشد. همچنین، باید پریز مورد نیاز را از قبل در نظر بگیریم؛ این گرمکنها را میتوان به راحتی وصل کرد، اما بهتر است از یک سیستم برقی جداگانه برای آنها استفاده کنیم، تا وقتی دستگاههای دیگر روشن میشوند، مشکلی پیش نیاید.